Πολλές οι έννοιες, πολλές οι παρεξηγήσεις.
Κρυολογήσατε, έχετε πυρετό, πονάτε, και εκτός από το πρόβλημά σας, είστε και σε σύγχυση για το τι πρέπει να πάρετε.
Στην εικόνα ένας χρήσιμος οδηγός, με μερικές επισημάνσεις.
1) Όταν λέμε «Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα» (ΜΣΑΦ), εννοούμε φάρμακα τα οποία έχουν δράση κατά της φλεγμονής, όπου και αν αυτή οφείλεται (δεν είναι μόνο οι λοιμώξεις που προκαλούν φλεγμονή, στην οξεία ουρική αρθρίτιδα για παράδειγμα, δεν ευθύνονται μικρόβια για τη δραματική κλινική εικόνα). «Μη στεροειδή» τα λέμε για να τα διακρίνουμε από τα ισχυρότατα στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, δηλαδή την κορτιζόνη και τα παράγωγά της. Τα ΜΣΑΦ είναι πολλών ειδών, και η χορήγησή τους έχει συγκεκριμένες ενδείξεις, αντενδείξεις και παρενέργειες, όπως και όλων των φαρμάκων. Κυκλοφορούν ευρέως, χωρίς ιατρική συνταγή, και ενδείκνυνται απολύτως σε όλες τις -ίτιδες ( = φλεγμονές), συνδυάζοντας τριπλή δράση (αντιφλεγμονώδη, αναλγητική, αντιπυρετική). Αν, ας πούμε, πάσχουμε από οξεία αμυγδαλίτιδα, θα είμαστε κουτοί αν δεν τα χρησιμοποιήσουμε.
2) Η ασπιρίνη είναι επίσης ΜΣΑΦ, το πρότυπο και πρωτότυπο, όμως για λόγους εκπαιδευτικούς και πρακτικούς, καλό είναι να την εξετάζουμε χωριστά. Αν και μπορεί να μας διαλύσει το στομάχι (όλα τα ΜΣΑΦ μπορούν, αλλά η ασπιρίνη είναι το κάτι άλλο), έχει πολλές ακόμα χρήσεις που την καθιστούν δημοφιλή. Είναι δημοφιλής επειδή έχει ΚΑΙ αντιαιμοπεταλιακή δράση (σε μικρές δόσεις). Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι τοξική για τα αιμοπετάλια (ότι τα σκοτώνει δηλαδή), αλλά ότι αποτρέπει τη συσσώρευσή τους. Από τι κινδυνεύουμε αν τα αιμοπετάλια συσσωρευτούν άσκοπα; Από θρόμβωση! Η ασπιρίνη είναι ΚΑΙ αντιθρομβωτικό φάρμακο, το μοναδικό που συνδυάζει τις 4 βασικές δράσεις!
3) Η παρακεταμόλη είναι γνωστό και πολυχρησιμοποιούμενο φάρμακο, άριστο αντιπυρετικό και αναλγητικό, σέβεται το στομάχι, όμως δεν έχει καμία αντιφλεγμονώδη ιδιότητα. Είναι μάλλον κουτό να πάσχετε από οξεία φλεγμονή, συνοδευόμενη από πυρετό και πόνο, και να την παλεύετε (μόνο) με παρακεταμόλη. Σοβαρότατες ενστάσεις έχω για την κυκλοφορία συνδυασμών της με αντιϊσταμινικά και συμπαθομιμητικά, ως πανάκεια για τα κρυολογήματα, αυτά όμως θα σας τα πω άλλη φορά.
4) Τα οπιοειδή φάρμακα δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από ισχυρά παυσίπονα (εντάξει, είναι και αντιβηχικά και αντιδιαρροϊκά, αλλά δεν το μάθατε από μένα) και η χρήση τους πρέπει να περιορίζεται για σοβαρές περιπτώσεις και για όσο χρειάζεται. Στην Αμερική τα έδιναν για ψύλλου πήδημα και χρονίως, με αποτέλεσμα μια άνευ προηγουμένου υγειονομική κρίση. Γιατί κρίση; Μα γιατί προκαλούν εθισμό!
Αυτά είχα να σας πω, και επίσης σας τονίζω:
Α) ρωτήστε τον γιατρό σας για το ποια φάρμακα πρέπει να παίρνετε, και πώς να τα παίρνετε, το παρόν κείμενο είναι απλώς ενημερωτικό με συγκεκριμένο στόχο: τη διάκριση των φαρμάκων με αναλγητική, αντιπυρετική και αντιφλεγμονώδη δράση.
Β) Όλα, μα όλα, τα φάρμακα έχουν παρενέργειες. Και στις συνιστώμενες δόσεις, και στην υπέρβαση αυτών. Δεν παίρνουμε φάρμακα άσκοπα, ή με το παραμικρό ενόχλημα.
Υγιαίνετε!
ΥΓ. Την εικόνα την «απαλλοτρίωσα» από το διαδίκτυο, επειδή μου άρεσε η ιδέα. Την προσάρμοσα στα ελληνικά και διόρθωσα βασικότατα λάθη, διότι ο πρώτος που την ανέβασε την είχε ιατρικώς κατακρεουργήσει.
Πρώτη δημοσίευση: 06/12/2025: